Skład autoszczepionki

Autoszczepionkę (jej skład) przygotowuje się na podstawie analizy mikrobiologicznej danego materiału. Badanie to polega na wyizolowaniu czystej hodowli bakteryjnej (od chorego), dokładnym określeniu szczepu i jego własności biochemicznych (biotyp). Równocześnie wykonuje się oznaczenie wrażliwości bakterii na antybiotyki (antybiogram), które stanowi podstawę wyboru leku celowanego leczenia wraz z podawaniem autoszczepionki.

W przypadkach, kiedy przyczyną może być kilka lub kilkanaście drobnoustrojów (przewlekłe stany zapalne z dróg oddechowych, moczowych, rodnych) decyzja dotycząca ustalenia składu autoszczepionki jest niezwykle trudna ze względu na konieczność ustalenia właściwego czynnika etiologicznego, wybrania go spośród wielu drobnoustrojów znajdujących się w danym regionie i stanowiących tam często tzw. normalną florę ustroju. Tego można dokonać tylko i wyłącznie wtedy, kiedy materiał do badania zostanie pobrany w odpowiedni sposób, tzn. przed rozpoczęciem chemioterapii, w początkowej fazie choroby lub w stanach przewlekłych w momencie zaostrzeń np. w przerwie stosowania antybiotyków.

Badania takie mogą być prowadzone jedynie przez zespół specjalistów z zakresu mikrobiologii klinicznej, zespół dysponujący wiedzą na ten temat
i odpowiednim sprzętem, który gwarantuje z dużym prawdopodobieństwem wykonanie skutecznej w leczeniu autoszczepionki.

 

W 1 przypadku 
znanego (ustalonego) czynnika etiologicznego
w danej jednostce klinicznej,
wystarczy jedno badanie mikrobiologiczne, np.:


W 2 przypadku
nieznaznego (nie ustalonego) czynnika etiologicznego
w danej jednostce klinicznej, konieczne są
dwa lub trzy badania mikrobiologiczne, np.:
      
POSTAĆ KLINICZNA CZYNNIK ETIOLOGICZNY  
czyraczność Staphylococcus aureus zakażenie dróg moczowych o innej etiologii niż
Escherichia coli
zapelenie kosci Staphylococcus aureus zakażenie narządów płciowych żeńskich i męskich (pochwy, szyjki,
cewki, gruczołu krokowego)
rany pooperacyjne Staphylococcus aureus ran pooperacyjnych o innej etiologii niż Staphylococcus aureus
trądzik pospolity Propionibacterium acnes inne przypadki kliniczne o nieustalonej etiologii
przewlekłe zapalenie dróg moczowych Escherichia coli
zapalenie migdałków Streptococcus pyogenes
zapalenie zatok Streptococcus pneumoniae i/lub
Haemophilus influenzae
Przypadek 1 Przypadek 2
Znany czynnik opisany w literaturze, wystarcza jedno badanie na
potwierdzenie reguły np. czyraczność w 100 % izolowany jest
Staphylococcus aureus

Jednostka chorobowa, która nie jest reprezentowana przez jeden
drobnoustrojów (gatunek) wymaga kilkakrotnego (najmniej 3)
potwierdzenia, że we wszystkich wymazach występuje ten samdrobnoustrój

 

Zobacz: